ยาจกเจ้าสำราญ

ผมเริ่มตระหนักถึงปัญหาโลกร้อนเมื่อตอนผมเริ่มทำงาน 4 ปีที่แล้ว

ในเดือนเมษา ตั้งแต่ 10:30 เป็นต้นไป โรงงานก็เหมือนกระทะทองแดงมีหลังคาดีๆนี่เอง

Staff อย่างพวกผมคงไม่เท่าไร เพราะเราอยู่ใน Office มีแอร์เป็นส่วนใหญ่

แต่พนักงานในไลน์นี่สิครับ...น่าเห็นใจอย่างยิ่ง

ผมเคยคุยกับเพื่อนในแผนกที่ดูแล Facility เพื่อให้ปรับปรุง Ventilation ในโรงงาน

คำตอบคือ "ไม่มีตังค์"

....

เกือบปีผ่านไป  ผมก็ได้ยินเรื่องเกี่ยวกับ ภาพยนตร์ที่มีเนื้อหาแนว Documentary เกี่ยวกับ ภาวะโลกร้อน 

"An Inconvenient Truth"

ผมไม่มีโอกาสไปดูในโรงหนัง จึงซื้อเป็น DVD มาดู

ผลคือ กระแทกใจผมอย่างแรง

ผมจึงขอ ผจก เพื่อขอ OT ให้ Staff ได้ดู DVD เรื่องนี้ (ดูในที่พักอาศัยของ Staff นะ อย่าฟ้องนะ)

ผลที่ได้คือ บางคนก็เริ่มตื่นตัว บางคนก็เฉยๆ บางคนก็ต่อต้านเพราะคิดว่า อัล กอร์ ทำออกมาเพื่อด่า Bush และ Replubican

แต่อย่างน้อย ก็มีคนมากขึ้นที่เริ่มตระหนักถึง ภาวะโลกร้อน

....

แล้วเราก็เริ่ม Campaign ปิดหน้าจอคอม ตอนพักเที่ยง ตอนเย็นก่อนกลับบ้าน

เหมือนจะง่าย แต่ก็ไม่ง่ายนะครับ

เพราะคนส่วนใหญ่ก่อนกลับบ้าน ก็มักจะแค่ Shut Down PC แต่ไม่ได้กดปุ่มปิดจอ

ซึ่งผมเองก็ไม่เข้าใจว่ามันยากตรงไหน...

หลังจาก พยายามอยู่พักนึง ทุกคนก็ให้ความร่วมมือเป็นอย่างดี

.....

ทุกวันนี้ ผมก็ไม่ได้ทำอะไรมากมายเพื่อช่วยแก้ปัญหาภาวะโลกร้อน

บางครั้ง ความเห็นแก่ตัวก็ครอบงำ ทำให้โลกร้อนโดยตั้งใจ (เช่นเปิดแอร์ อยู่คนเดียวในห้อง)

บางครั้งก็เผลอขับรถเร็วๆ เพียงเพราะความสนุก

บางครั้งก็ขี้เกียจปิด Switch ปลั้กพ่วง

บางครั้ง บางครั้ง หลายครั้ง....

.....

อย่างน้อยที่สุด ความร่วมมือของนักเขียนทุกท่าน ได้ปลุกจิตสำนึกในเรื่อง ภาวะโลกร้อนของผมให้ตื่นอีกครั้ง

ผมจะขับรถน้อยลง ขยันปิด Switch ปลั้กพ่วงมากขึ้น เปิดแอร์น้อยลง อดทนมากขึ้น และอื่นๆที่ทำได้

แม้ไม่อาจช่วยให้โลกหายร้อน หรือเย็นลงในพริบตา

แต่ก็ยังได้ทำ...

คนละไม้ คนละมือ โลกเย็นลงก็ได้ครับ