ยาจกเจ้าสำราญ

ไม่ว่าเราจะมีเวลามากมายขนาดไหน

ไม่ว่าเราจะมีวิสัยทัศน์ ไกลเท่าไร

ไม่ว่าเราจะมีอดีตที่เจ็บปวดเท่าไร

เราก็มีแค่ "ปัจจุบัน" 

....

เท่านั้น

ภาษาสากล ภาษาแรกของโลก ไม่ใช่ ภาษาอังกฤษ นะครับ

ภาษาสากล ภาษาแรกของโลก คือ "ภาษารัก" ต่างหาก

มีมาตั้งแต่สมัยดึกดำบรรพ์ ตั้งแต่ไดโนเสาร์ครองโลก (คิดว่า ไดโนเสาร์ก็รักลูกของมันนะครับ)

กระทั่งถึงทุกวันนี้ ภาษารักก็ยังเป็นที่นิยมใช้สื่อสารอยู่

ไม่ต้องสื่อสารด้วยการเปล่งเสียง ดังนั้นจึงสามารถใช้สื่อสาร ข้าม Species กันได้

วิธีสื่อสาร ใช้เพียงหัวใจที่บริสุทธิ์ กลั่นออกมาเป็นการกระทำ สีหน้า ท่าทาง และแววตา

ไม่เชื่อ ลองมองเข้าไปในตาสัตว์เลี้ยงของคุณสิครับ...

....

ภาษาสากล ภาษาแรกของโลก คือ "ภาษารัก"

หมายเหตุ

น้องเหมียวเป็นแมวที่แม่ผมเลี้ยงในบ้านตัวแรก น้องเหมียวตัวเดียว เอาชนะหมา 3 ตัวได้ด้วยกรงเล็บ และความดุร้ายของเธอ (ทุกวันนี้ต้องกันหมา ออกจากแมว กลัวหมาโดนตบ)

น้องเหมียวไม่ให้ใครเล่นด้วย ไม่ให้ใครอุ้ม (แม่อุ้มได้ แต่ต้องขึ้นเสียง) 

ทุกวันนี้ ไม่มีใครในบ้านรู้ว่าเลี้ยงน้องเหมียวทำไม...

"รักจึงยอม"

June Write บังคับให้ผม

 หาอะไรมาเขียนๆๆ

เพื่อให้ต้นไม้โตๆๆ

ออกดอกๆๆ

สวยๆๆๆ

เหมือนคนอื่นๆๆ เค้าบ้าง

ถึงแม้ วันนี้เป็นวันสุดท้ายของ June Write แต่กิจกรรมนี้ทำให้ผมได้รู้จักกับ Blogger เจ๋งๆหลายคน

ช่วยเปิดมุมมองใหม่ๆให้ผมได้อีกเยอะ แค่ปลายนิ้วสัมผัส

ทำให้การเล่นเน็ตของผม ดู "มีประโยชน์" ขึ้นเยอะเลยทีเดียว 555

....

ถ้าเปรียบต้นไม้ เป็น ทักษะในการเขียน ต้นไม้ผมกำลังงอกเป็นต้นอ่อน

ถ้าเปรียบต้นไม้ เป็น การเปิดกว้างทางความคิด ต้นไม้ของผมเริ่มแตกกิ่งก้าน

ถ้าเปรียบต้นไม้ เป็น การรู้จักเพื่อนใหม่ๆ ต้นไม้ของผมผลิดอกสวยงาม

ถ้าเปรียบต้นไม้ เป็น การปลูกฝังการรักการอ่าน ต้นไม้ของผมหยั่งรากลึกลงไปในดินแล้ว

....

แม้ June Write จะจบ...แต่ July Write ก็ยังรออยู่

ยังอยากเห็น ผู้อ่านทุกท่าน ขยัน Up Blog เหมือนเดิมนะครับ

ไม่งั้นผมคงเหงาแย่ (ช่วงนี้มี Reports เป็นเพื่อน)

ขอให้ ต้นไม้ในตัวผู้อ่านทุกท่าน เจริญงอกงาม ผลิดอกออกผล มาเป็นงานเขียนดีๆ ให้ผมได้อ่านต่อไป

ลาแล้ว June Write หวังว่าจะได้พบกันอีก

...

"When good things end does not mean the better things won't start"

Unknown